Blog

GLIMLACH


6 april 2020

Vanochtend werd ik wakker met een glimlach……

Read More

#Gehoorzaam #Luisteren


31 mei 2019

#Gehoorzaam #luisteren

Vanochtend nam ik eens de tijd om rustig te ontbijten, te lezen, te mijmeren. En weer het vaste voornemen iedere ochtend vanuit deze rust te starten.
Het is voor mij zo gewoon om steeds maar weer in de “doorrenstand” te gaan. Volle agenda, te veel klusjes voor beschikbare tijd. Het is niet eens altijd dat ik echt druk ben, maar me vooral druk voel. Mijn hoofd een draaimolen, mijn lijf niet ontspannen.
Al lezend viel mijn oog op het woord “gehoorzaam”….
Gehoorzaam; “hoor” zit er in. Dat is niet braaf doen, de regels opvolgen, volgen wat anderen van je willen, of wat ik zelf denk dat moet. Nee, gehoorzaam is luisteren; bereid zijn te horen wat zich aan mij opdringt. De goede dingen doen.

Ik leer steeds meer dat dit niet zozeer gaat over dingen goed doen, maar vooral over wat er gedaan moet worden. Wat nodig is voor -en hier aarzel ik, want het is zo’n groot woord- voor de wereld: voor jou, voor vrienden, voor de gemeenschap.
En dat is om de dooie dood niet idealistisch of zweverig. Het vereist een soepel meebewegen en tegelijkertijd ook een soort onverzettelijkheid. Dicht bij mezelf blijven. Doen wat ik kan. Hard werken en ook de dingen doen die ik niet zo eenvoudig vind, zoals een gevoelig onderwerp aansnijden in een gesprek, actievoeren, mijn fouten inzien en veranderen.
Naarmate ik vaker gehoorzaam ben, hoe mooier het wordt! Als ik echt heb geluisterd, en gehoord dan weet ik immers wat me te doen staat. Dan ben ik ook niet zo druk meer in mijn hoofd. Er is rust en plezier. En blijk veel meer te kunnen dan ik dacht en ik zie steeds meer wat er nodig is…. En soms sla ik ook enorm de plank mis of heb ik moeite met meebewegen.  Morgen is er weer een dag om te luisteren en gehoorzaam te zijn..  “listen to the vibe”  (van Zhané)  zing ik dan altijd “open your mind en let your hart just say wat it feels”.

RvR
Hemelvaart
2019

 

Read More

#indetaxi #denkertje #verkouden


14 december 2018

#indetaxi #denkertje #verkouden

#indetaxi Verkouden?

Een frisse winterochtend. koude wind. Rillend, wegkruipend in mijn kraag bel ik aan bij jochie. De deur gaat open. “Goedemorgen!”, begin ik opgewekt, zoals iedere ochtend.
Ons altijd zo wakkere en heldere jochie, reageert stilletjes: “hooooooooi”, klinkt het zachtjes. Hij trekt de deur rustig achter zich dicht, loopt een paar passen en staat stil. Kijkt me half aan “Goede……. “ en kijkt weer weg. “… morgen”, vul ik gedachten aan. Ik zie een jochie met naar binnen gekeerde ogen, de blik ver weg ook.

We lopen een paar passen verder. En staan weer stil. Ik kijk eens goed naar ‘m. Ik kan als het ware het raderwerk in zijn hoofdje zien én horen werken. Ik vraag voorzichtig: “hoe is het met je?”
Geen antwoord.

We lopen weer twee stappen en staan stil.
Hij gaat rechtop staan en kijkt me aan: “weet je chauffeur?” Stilte.
“Zeg eens”, nodig ik hem uit. Ondertussen al wel nieuwsgierig naar wat er in dat hoofdje omgaat.
“Weet je, chauffeur, ik geloof dat ik een soort van verkouden ben of zoiets.”  Het komt er aarzelend uit. Ik vraag hem hoe hij daar zo bij komt, waarom hij dat denkt. Bedachtzaam klinkt het: “nou, ik moet veel hoesten, en soms ook niezen, ik heb een snotneus en soms klinkt mijn stem heel raar ineens!” Een paar blauwe ogen kijken mij vragend aan.

Ik antwoord dat dat volgens mij betekent dat hij echt verkouden is. “Echt waar?” “ja, jochie, je bent echt verkouden.” Hij kijkt me aan, een heldere blik nu. “O, oke.”

En springt vervolgens opgewekt en kletsend als altijd de bus in.

Read More

#indetaxi #uitdaging


17 oktober 2018

#indetaxi #uitdaging

#indetaxi #uitdaging #leerlingenvervoer #bemoei

Een nieuw schooljaar. Ik heb een lijstje met kinderen die ik ga vervoeren. Ik bel de ouders: “ik ben chauffeur, klopt het dat ik …. naar school breng vanaf aanstaande maandag? Zijn er nog bijzondere dingen die ik moet weten, zodat ik goed op situaties kan inspelen?” Zo ongeveer stel ik me voor.

Vrijwel meteen krijg ik te horen dat het een pittige groep is en dat er vorig jaar 3 chauffeurs op zijn ‘afgeknapt’. Het zijn allemaal kinderen met ADHD/ Autisme gelinkte leer- en gedragsvragen.  “Maar natuurlijk is…… een leuke jongen. Hij houdt van duidelijkheid, je moet hem echt strak houden.” Dat is ongeveer het antwoord dat ik van bijna alle ouders krijg.

Vanaf de eerste rit is snel duidelijk wat de ouders bedoelden te zeggen. De kinderen vertrouwen elkaar niet. Commentaar wordt geformuleerd als: “bemoei je er niet mee!” of “jij altijd met je stomme…..!” Het is ook al snel duidelijk dat er tussen een paar kinderen fysieke en mentale afstand nodig is. Daar is de afgelopen jaren te veel en te vaak iets negatiefs gebeurd.

Er is één kind dat de boventoon voert. “Bemoei je er niet mee!, Doe niet zo stom! Hou nou eens op!” zijn normale uitdrukkingen voor hem.Hij heeft echt geen idee dat de woorden -én de toon waarmee hij ze uitspreekt-  direct heftige reacties bij anderen teweeg brengen. Ook bij mij.

Ik mag me ook ‘nergens mee bemoeien.’ Dan hebben ze aan mij een ‘slechte.’ Zulk onaardig gedrag tolereer ik niet. Ik tolereer geen pesterij, uitsluiting of alles wat daar op lijkt. “Iedereen mag met deze bus mee en iedereen moet zich prettig voelen in deze bus. Daar moeten jullie dus allemaal samen voor zorgen! Ik merk echter dat ze dit niet vatten: “ik deed toch niks?!”

Oké, pffff; een groep met een uitdaging dus!

Read More

#indetaxi #balans #positiviteit


10 oktober 2018

#indetaxi
#leerlingenvervoer #groepsdynamiek
#energie #humeur 
#dekrachtvanmuziek #dekrachtvanpositiviteit

Ik ben weer chauffeur. Ik geniet van het zelf kunnen rijden en van een groep leerlingen!

#balans
De balans opmaken… waar ik in de zomervakantie mee begonnen ben… is wel klaar.
Ik ben er aan toe om echt met mensen aan het werk te mogen. Ik wil mijn kwaliteiten beter kunnen benutten. En ook economisch weer op eigen benen staan.

#groepsdynamiek
Voorlopig vooral aan het genieten van weer zelf rijden. Maar o, o, o, o! Die leerlingen.. ‘t is wel een pittige groep! Al bij de kennismaking met de ouders van de kinderen, hoor ik dat het de afgelopen jaren al niet makkelijk was deze groep kinderen in één busje. En dat heb ik ook gemerkt vanaf de eerste dag. Ik heb moeite om mijn eigen positieve zelf te blijven in een groepsdynamiek waarin kinderen zo negatief naar elkaar kunnen zijn. Binnenkort meer hierover.

Deze vrijdag was ik echt moe, moe én moe. Ik kon weinig van de kinderen hebben en echt, echt, echt; dat wat ze zich iedere rit (in de ochtend én in de middag) voornemen….. het lukt ze nauwelijks op dit moment.
Ik verheugde me er daarom ook op om vroeg klaar te zijn. Ik had gevraagd geen ritten meer te krijgen na de schoolroute, vanwege een privé-afspraak. Die afspraak ging op het laatste moment niet door, maar dat leek me heerlijk: vrij!!!! rust!!! Met dat mooie weer even lekker naar buiten! Maar… ik voelde niet eens meer de fut om naar buiten te gaan..

#positiviteit #dekrachtvanmuziek
Pling, ping, de boordcomputer: of ik alsjebliefalsjebliefalsjeblief toch nog een rit kon doen. “Oké”, dacht ik: “eentje kan nog wel.”. ………………………. en dat maakte mijn dag weer goed!

Ik bracht een opgewekte jongeman naar een zorgboerderij. We waren meteen in gesprek. Hij vertelde over zijn school, over hoe leuk hij het vond op de zorgboerderij. Maar ook over zijn hobby’s zoals muziek maken. Hij was begonnen met het leren bespelen van een instrument. Op mijn vraag wat hij dan leuke muziek vond, liet hij me via zijn telefoon allerlei muziek horen. We werden er allebei vrolijk van! Voor we het wisten zaten we gezellig samen te zingen, te rocken en te ‘beatboxen’ op oa. “Billy Jean” van Michael Jackson, “Bohemian Rhapsody” van Queen, “Jailhouse Rock” van Elvis Presley en een nummer van Coldplay. We vonden het haast jammer toen we bij de zorgboerderij waren.
“Bedankt voor de gezelligheid!”, zeiden we tegen elkaar.

#balans
Op weg naar huis merkte ik hoe ik door dit ritje veel vrolijker was geworden en dat ik me veel energieker voelde. Dat dus, wat positiviteit met je doet en wat muziek met je kan doen!
Het weekend kon beginnen! Als eerste ben ik maar ns ff lekker gaan sporten en zaterdagmiddag staat er een wandeling in goed gezelschap op het programma!

 

Read More

#indetaxi #balans opmaken (4) #geluk


6 september 2018

#indetaxi #balans opmaken (4) #geluk

#geluk #vermoeid #verwonderd #talent #kids #jongeren #specialebehoeften #leerlingenvervoer

Het is vakantie. In de schaduw geniet ik van het mooie weer. In de stoel naast mij ligt een kat te snurken. Ik kijk de tuin wat rond en mijmer over het afgelopen schooljaar #indetaxi.

Wat is het toch, dit werk #indetaxi… dit werk dat ik nooit echt heb geambieerd, maar dat mij wel gelukkig maakt? Een balans opmaken. Ik schreef blogs over #vermoeid #verwondering en #geluk. Vandaag over #geluk

#Geluk… tja, wat is dat eigenlijk? Nauwelijks te beschrijven.

Met een vriend had ik het een keer of geluk en ongeluk. Wat dat is, hoe dat in je leven komt en gaat.… “Als een ongeluk in een klein hoekje zit, zit geluk bijna overal!”, dat was onze conclusie. We grinnikten wat…… zo’n tegeltjeswijsheid…… maar ik zag het meteen voor me: de ruimte gevuld met geluk….Je moet het kunnen zien. Ik ben blij dat ik dat ook van huis uit heb meegekregen… bijna altijd te kunnen zien wat van belang is, waar je innig tevreden mee bent, trots op; wat je doet glimlachen en grinniken, wat je ontroert en levend doet voelen….

Ja, #levend voelen… dat gebeurt wel #indetaxi! Er is immers geen dag hetzelfde. Steeds weer een uitdaging om al mijn vaardigheden, kennis en talent in te zetten. Groeien, iedere dag weer.
Het wordt uiteindelijk ook ‘gezien’. Erkenning dus ….voor mij……daar ben ik ook gevoelig voor…… Als eerste door de kinderen zelf. Beginnend bij weerstand (“waarom zit jij bij ons in de bus?” “ik vind jou stom, ik mag helemaal niets van jou!” ‘Ik hak je kop eraf, k… begeleider!”), naar tolerantie, naar waardering (“begeleider, mag ik…….?”). Dit alles overigens in golfbewegingen op en neer, heen en weer. Soms heftig, soms rustig.

Ik ontdek en ontwikkel mijn talenten; ik leer mezelf beter kennen. Eén van de mooiste ontdekkingen vond ik dat ik #geduld blijk te hebben (ja, echt waar!). Geduld. Ik heb rust en kan de kinderen de tijd geven die ze nodig hebben om iets te snappen en dan vervolgens te reageren.

Ik ben #streng en #lief tegelijkertijd (dat zijn de woorden van één van de kinderen overigens); het talent om te zien wat ze echt nodig hebben. Me niet blind staren op het gedrag… maar er achter proberen te kijken. Daarover met zowel de kids zelf, als hun ouders/verzorgers als school over te kunnen communiceren.
De gave om van de kleine dingen te genieten, een stille glimlach – en soms een hele brede grijns!- heb ik dan op mijn gezicht. Kunnen genieten als de kids goed met elkaar omgaan en het redelijk rustig is in de bus; als de zon schijnt en de kinderen ook de mooie wolkjes zien…

Tja, geluk zit bijna overal… echt waar! Ik aai de kat, die er niet eens wakker van wordt. Ik kijk de tuin eens rond en neem nog maar eens een slok koffie… en glimlach.

Read More
Back to top