Blog

PAASGEDACHTE


14 april 2020

Er is geen opstaan zonder te vallen. Een eerste stap is de deur open doen en verbinding mogelijk maken.

#komvierhetleven #vierhetleven #coronachronicles #tekending #oefenen #waarnemen #gewaarworden #dagelijksleven #levenskunst 

Read More

Voorjaarsbeloften


8 april 2020

#komvierhetleven #vierhetleven #coronachronicles #tekending #oefenen #waarnemen #gewaarworden #dagelijksleven #levenskunst

Read More

GLIMLACH


6 april 2020

Vanochtend werd ik wakker met een glimlach……

Read More

#Gehoorzaam #Luisteren


31 mei 2019

#Gehoorzaam #luisteren

Vanochtend nam ik eens de tijd om rustig te ontbijten, te lezen, te mijmeren. En weer het vaste voornemen iedere ochtend vanuit deze rust te starten.
Het is voor mij zo gewoon om steeds maar weer in de “doorrenstand” te gaan. Volle agenda, te veel klusjes voor beschikbare tijd. Het is niet eens altijd dat ik echt druk ben, maar me vooral druk voel. Mijn hoofd een draaimolen, mijn lijf niet ontspannen.
Al lezend viel mijn oog op het woord “gehoorzaam”….
Gehoorzaam; “hoor” zit er in. Dat is niet braaf doen, de regels opvolgen, volgen wat anderen van je willen, of wat ik zelf denk dat moet. Nee, gehoorzaam is luisteren; bereid zijn te horen wat zich aan mij opdringt. De goede dingen doen.

Ik leer steeds meer dat dit niet zozeer gaat over dingen goed doen, maar vooral over wat er gedaan moet worden. Wat nodig is voor -en hier aarzel ik, want het is zo’n groot woord- voor de wereld: voor jou, voor vrienden, voor de gemeenschap.
En dat is om de dooie dood niet idealistisch of zweverig. Het vereist een soepel meebewegen en tegelijkertijd ook een soort onverzettelijkheid. Dicht bij mezelf blijven. Doen wat ik kan. Hard werken en ook de dingen doen die ik niet zo eenvoudig vind, zoals een gevoelig onderwerp aansnijden in een gesprek, actievoeren, mijn fouten inzien en veranderen.
Naarmate ik vaker gehoorzaam ben, hoe mooier het wordt! Als ik echt heb geluisterd, en gehoord dan weet ik immers wat me te doen staat. Dan ben ik ook niet zo druk meer in mijn hoofd. Er is rust en plezier. En blijk veel meer te kunnen dan ik dacht en ik zie steeds meer wat er nodig is…. En soms sla ik ook enorm de plank mis of heb ik moeite met meebewegen.  Morgen is er weer een dag om te luisteren en gehoorzaam te zijn..  “listen to the vibe”  (van Zhané)  zing ik dan altijd “open your mind en let your hart just say wat it feels”.

RvR
Hemelvaart
2019

 

Read More

#indetaxi #denkertje #verkouden


14 december 2018

#indetaxi #denkertje #verkouden

#indetaxi Verkouden?

Een frisse winterochtend. koude wind. Rillend, wegkruipend in mijn kraag bel ik aan bij jochie. De deur gaat open. “Goedemorgen!”, begin ik opgewekt, zoals iedere ochtend.
Ons altijd zo wakkere en heldere jochie, reageert stilletjes: “hooooooooi”, klinkt het zachtjes. Hij trekt de deur rustig achter zich dicht, loopt een paar passen en staat stil. Kijkt me half aan “Goede……. “ en kijkt weer weg. “… morgen”, vul ik gedachten aan. Ik zie een jochie met naar binnen gekeerde ogen, de blik ver weg ook.

We lopen een paar passen verder. En staan weer stil. Ik kijk eens goed naar ‘m. Ik kan als het ware het raderwerk in zijn hoofdje zien én horen werken. Ik vraag voorzichtig: “hoe is het met je?”
Geen antwoord.

We lopen weer twee stappen en staan stil.
Hij gaat rechtop staan en kijkt me aan: “weet je chauffeur?” Stilte.
“Zeg eens”, nodig ik hem uit. Ondertussen al wel nieuwsgierig naar wat er in dat hoofdje omgaat.
“Weet je, chauffeur, ik geloof dat ik een soort van verkouden ben of zoiets.”  Het komt er aarzelend uit. Ik vraag hem hoe hij daar zo bij komt, waarom hij dat denkt. Bedachtzaam klinkt het: “nou, ik moet veel hoesten, en soms ook niezen, ik heb een snotneus en soms klinkt mijn stem heel raar ineens!” Een paar blauwe ogen kijken mij vragend aan.

Ik antwoord dat dat volgens mij betekent dat hij echt verkouden is. “Echt waar?” “ja, jochie, je bent echt verkouden.” Hij kijkt me aan, een heldere blik nu. “O, oke.”

En springt vervolgens opgewekt en kletsend als altijd de bus in.

Read More

#indetaxi #uitdaging


17 oktober 2018

#indetaxi #uitdaging

#indetaxi #uitdaging #leerlingenvervoer #bemoei

Een nieuw schooljaar. Ik heb een lijstje met kinderen die ik ga vervoeren. Ik bel de ouders: “ik ben chauffeur, klopt het dat ik …. naar school breng vanaf aanstaande maandag? Zijn er nog bijzondere dingen die ik moet weten, zodat ik goed op situaties kan inspelen?” Zo ongeveer stel ik me voor.

Vrijwel meteen krijg ik te horen dat het een pittige groep is en dat er vorig jaar 3 chauffeurs op zijn ‘afgeknapt’. Het zijn allemaal kinderen met ADHD/ Autisme gelinkte leer- en gedragsvragen.  “Maar natuurlijk is…… een leuke jongen. Hij houdt van duidelijkheid, je moet hem echt strak houden.” Dat is ongeveer het antwoord dat ik van bijna alle ouders krijg.

Vanaf de eerste rit is snel duidelijk wat de ouders bedoelden te zeggen. De kinderen vertrouwen elkaar niet. Commentaar wordt geformuleerd als: “bemoei je er niet mee!” of “jij altijd met je stomme…..!” Het is ook al snel duidelijk dat er tussen een paar kinderen fysieke en mentale afstand nodig is. Daar is de afgelopen jaren te veel en te vaak iets negatiefs gebeurd.

Er is één kind dat de boventoon voert. “Bemoei je er niet mee!, Doe niet zo stom! Hou nou eens op!” zijn normale uitdrukkingen voor hem.Hij heeft echt geen idee dat de woorden -én de toon waarmee hij ze uitspreekt-  direct heftige reacties bij anderen teweeg brengen. Ook bij mij.

Ik mag me ook ‘nergens mee bemoeien.’ Dan hebben ze aan mij een ‘slechte.’ Zulk onaardig gedrag tolereer ik niet. Ik tolereer geen pesterij, uitsluiting of alles wat daar op lijkt. “Iedereen mag met deze bus mee en iedereen moet zich prettig voelen in deze bus. Daar moeten jullie dus allemaal samen voor zorgen! Ik merk echter dat ze dit niet vatten: “ik deed toch niks?!”

Oké, pffff; een groep met een uitdaging dus!

Read More
Back to top