Wat me opvalt


6 februari 2017

Inloophuis in Borne

Een initiatief van onderop. Ik maak er geen deel van uit. Ik draag het wel een warm hart toe!


13 maart 2016

IMG_2566VOORJAAR

Koude winterochtend. Ik bel aan. Man doet open. “Hallo, Goedemorgen! Je bent vroeg, maar ze is al klaar hoor. Loop maar door.” Ik loop naar zijn vrouw die lekker bij de verwarming zit te soezen in haar rolstoel. Een echte dame. Manicure, make up, watergolf in t haar, prachtige kleding. Ze kijkt me aan en schrikt. …en begint te mopperen. “Je bent veel te vroeg, ik ben nog niet klaar, anders kom je altijd later, waarom wist ik dit niet. ……” Ik laat het maar even over me heen komen. Uit ervaring weet ik dat ze de moppers af moet kunnen maken.
Opeens kijkt ze me aan…knal blauwe en heldere ogen. “Wat heb je een leuke sjaal aan vandaag. Staat je leuk. Vrolijk. Voorjaar! Ik zeg: “Dank u wel. Ik had wat zin in vrolijke kleurtjes en zon. t Mag wel weer voorjaar worden hè?” Ze kijkt me nog eens aan met die heldere ogen, er verschijnt een lachje op t gezicht. “Ja, voorjaar godverdomme!”
Noot:
De laatste tijd werk  ik met enige regelmaat met mensen met een hersenaandoening (NAH, dementie etc). Dit levert bijzondere ontmoetingen op. Een verrijking voor mijn ontwikkeling als begeleider. In dit geval bij afscheid van gezondheid en levensverwachtingen. Af en toe vertel ik er over.


20 april 2015

Goede vriendin

Lekker een dag naar buiten. Het voorjaar proeven. Een wandeling door het bos met een goede vriendin. Goeie keuze!!!! Maar wat een saai woord ‘goede vriendin’…….

Hoe omschrijf je een jarenlange band? Weten we eigenlijk nog wel hoe het begonnen is, de kennismaking, de ontdekking dat je elkaar wat te zeggen hebt… de ontwikkeling naar een diepere band?

Hoe omschrijf je de manier waarop je af en toe voor elkaar zorgt, elkaar troost. Hoe fijn het is kritische vragen op elkaar af te mogen vuren en het hartgrondig met elkaar oneens te kunnen zijn? Hoe fijn het is elkaar een tijd niet te zien, om vervolgens weer verder te gaan waar we gebleven waren als je elkaar weer treft?

Een goede vriendschap is als het bos waarin we wandelden: ruimte waar van alles groeit en bloeit, ontstaat en weer verdwijnt. Een plek ook waar af en toe groot onderhoud nodig is, zoals het kappen van bomen, het verleggen of aanharken van de paden….. … Een goede vriendschap is als een boom. Dat kun je mooi laten zien in een afgezaagde/afgekapte stam: hoe de boom zich ontwikkeld heeft.  Aantal jaarringen, de vorm van de kern (waar de boom haar voedingsstoffen in transporteert) etc.  Symboliek vind je overal!

We hebben zitten rekenen… binnenkort hebben we 25-jarig jubileum… daar gaan we wat mee doen!


2 april 2015

Een gat in je hart

Ruim een jaar geleden alweer overleed iemand die ik net had leren kennen. Toch was ik aardig van streek van dat overlijden. Het voelde echt als een gat in mijn hart. Hoe kan dat toch?

Waarschijnlijk omdat er sprake was van een wederzijdse herkenning en erkenning van wat we met ons werk wilden doen. Waarschijnlijk omdat we mooie plannen voor samenwerking hadden… waarschijnlijk ook omdat ik met meer verliezen te maken had. Gisteren kwam ik ineens deze foto weer tegen.

 

gat in je hart
gat in je hart


2 april 2015

Wat me opvalt…

Op een of andere manier heb ik een oog voor kleine dingen. Ik zie ineens en ree aan de bosrand, hoor een vogel prachtig fluiten of zie gekke verschrijvingen en grappige versprekingen. Ik wil ze hier graag met u delen.

 

Back to top